Hoofdstuk 3: Tussen de oorlogen

3.3 de musical

De wortels van de musical gaan terug tot in de 18e eeuw met de zg. stage shows, een compilatie van losse sketches en songs zonder duidelijke lijn of verhaal. Aan het eind van de 19e eeuw werd de operetta populair en na de Amerikaanse premiëre van The Merry Widow (Franz L�har) in 1907, werd het danselement belangrijk, met als hoogtepunt de romances van Fred and Adele Astaire in de jaren twintig en dertig. Irving Berlin, George Gershwin en Cole Porter waren belangrijke vernieuwers van de musical, die ragtimes en jazz in de musical introduceerden.

Muziekvoorbeeld: George Gershwin (1898-1937) -Lady be good-medley (1924)

Songs
De songs in de musical hebben een vaste structuur: men begint met een inleidend gedeelte (verse) waarin het onderwerp uit de doeken wordt gedaan. Vervolgens komt het chorus waarin de clou of pointe van het verhaal zit. Schematisch:

Het gouden tijdperk van de musical is van Oklahoma! (1943) het eerste musical play, met personages en een plot tot Hair (1968). De musical is een typisch Amerikaans, anti-elitair genre, het product van een tekstschrijver, componist, choreograaf, regisseur etc. Een van de meest uitgewerkte en succesvolle musicals was West Side Story (1957) van Leonard Bernstein, in tegenstelling tot de meeste musicals een sociaalkritisch drama.